2004 – Gehinnik, gegrinnik en culturele upgrades

Grootheidswaan is Babypop nooit vreemd geweest, maar in 2004 hadden we de smaak echt te pakken en besloten we definitief het festival een plek te geven in de landelijke beeldvorming, als hét Lowlands aan de Woerdense singel. Een acronym wat eigenlijk niet eens door ons verzonnen is, maar ons werd toegedicht door één van de artiesten op deze editie: dichter des vaderlands Simon Vinkenoog. Lowlands mag dan weliswaar 2 jaar ouder zijn dan het kleine broertje uit Woerden, maar die polderjongens uit de Flevopolder moesten niet denken dat ze de enige waren die een superdynamisch festival neer konden zetten. En daarbij zat de pubertijd er al een klein beetje aan te komen, dus het zou vol gas worden bij deze negende editie.

Naast een berg bands werd het tijd om eens wat cabaret, wat theater, wat literatuur, wat poezie en wat singer/songwriters naar Woerden te halen en ook eens lekker aan de slag te gaan met wat wereldmuziek. Dit uiteraard allemaal, zonder de muziekroots te verloochenen. Wat volgde was een wervelwind van een festival op een prachtige zonnige dag. Veel van de mooiste Babypop foto’s, van publiek in de zon, stammen van deze editie.

Dat het weer en de sfeer zo mee zaten was direct ook een mooie meevaller die bijna niet zijn weg naar Babypop gevonden had. Een stel op hol geslagen paardenknuffelaars uit Woerden vond het in de voorbereidende fase namelijk nodig om een paardenevenement te organiseren, tegelijk met-, naast en om het Babypop festival. En zoals ons al snel duidelijk werd, schijnen paarden niet van muziek te houden die ook maar iets afwijkt van een dressuurmelodietje.

Eigenlijk was er wel wat vreemds aan de hand. Babypop bestond immers inmiddels al 10 jaar en was toe aan haar negende editie. Babypop dacht inmiddels een stevige plaats verworven te hebben op de Woerdense evenementenkalender en had haar vergunning aanvraag eerder ingediend dan de paardenfluisteraars. Toch kreeg het Babypop bestuur – slechts een paar maanden voor de festivaldatum – een telefoontje van het gemeentehuis. Of we niet “even wilden komen praten” met de paardenmensen. Tuurlijk, wij zijn al jaren de lulligste niet, dus we zijn komen luisteren naar wat ze ons wilden vertellen. En wat ze wilden vertellen was niet zo tof. Babypop moest maar niet doorgaan, want dat zouden die paarden dus niet zo tof vinden. Geen dressuurmuziek en dat soort dingen. Verbaasd en – ongetwijfeld met openvallende kaken – vragend kijken naar de wethouder en begeleidende ambtenaren, had slechts tot gevolg dat zij het er eigenlijk wel mee eens waren. Het met oprechte verontwaardiging ingebrachte “ja maar, wij hebben toch onze vergunningaanvraag al ingediend en zij nog helemaal niet” mocht niet baten. Babypop kon niet doorgaan. Althans niet op de vaste locatie.

In de maand daarop werden alle mogelijke festivallocaties in Woerden verkend en allen afgekeurd, ofwel door omwonenden, ofwel omdat het briljante plan van een ambtenaar er geen rekening mee had gehouden dat er een behoorlijk aantal vrachtwagens bij het terrein moeten komen. Maar onverwachte tegenslag is geen vreemdeling in de historie van het Babypop festival en telkens werd deze weer te boven gekomen. Zo ook dit jaar. Als de paardenmensen per sé in juni onze plek op de kalender wilden innemen, dan moesten ze dat maar doen. Wij zouden wel weer onze oude stek in september opzoeken.

En er bestaat gerechtigheid in deze wereld. Het bewuste weekend in juni waarop de paarden zouden worden uitgelaten en heel Woerden vergeven zou zijn van voorlopers van de P.C. Hooft tractoren en popfestivalhaters, was er een waanzinnige wolkbreuk die 3 dagen aanhield. Weinig paardenactiviteit dus, maar wel een waanzinnig mooie zomerdag op de nieuwe septemberdatum van Babypop 2004. De tevredenheid over deze uitwerking is bij de organisatie is tot op vandaag een hoogtepunt die een glimlach op ons gezicht tovert. Wat overigens niet betekent dat we rancuneus of wraakzuchtig zijn. Maar een mooie dag was het, zowel qua weer als qua programma. En eigenlijk hebben we dat aan wat paarden en de Gemeente te danken.

In de middag trapte SOAP af en werden ze gevolgd door een enerverend literair programma met onder andere Diana Ozon en wijlen Simon Vinkenoog. Dankzij de laatste kregen we uiteindelijk de bevestiging dat onze grootheidswaanzin niet eens zo misplaatst was. In zijn dagboek schreef hij “Gisteren vroeg in de middag een plaatselijk mini-Lowlands Paradijsje (ik scoorde een Hanuman-boodschappentas) Babypop in Woerden”. Jawel, de grootmeester en levensgenieter himself noemde ons echt een mini Lowlands paradijsje. We zijn ons hier pas heel kort geleden bewust van geworden dus bij deze roepen wij alsnog een gepast “Jippie” en zeggen wij postuum “bedankt, santé en wij nemen onze hoed voor u af” voor deze oude Babypop held die inmiddels het tijdelijke voor het eeuwige heeft verwisseld.

Het cabaret kwam direct goed uit de startblokken dankzij onze eigen lokale held Roel C. Verburg, die samen met Jeroen Pater en Olaf & Jasper voor veel geschater wist te zorgen. De eerstgenoemde en de laatsten zouden overigens in de jaren daarna ook nog terugkeren als presentatoren. En dat was nog maar het gedeelte van het programma met de nieuwe toevoegingen. Verder barstten de podia uit hun voegen met onder andere Opgetrommeld, Teaser, Roccoman, Jewel in the Mire, Conquestador, Estatic, Kopna Kopna, Silverlake, The Skidmarks en The Redband. En uiteraard zou in 2004 de les uit 2003 in de praktijk gebracht worden. Superbutt hoorde op het grootste podium van Babypop thuis! En in het avondprogramma! Zo gezegd, zo gedaan. De revelatie uit 2003 ging op herkansing, maar ditmaal als headliner. En dat heeft het grasveld geweten…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *